panandalian
tila nananaginip pa rin…
kung sa’n ang oras ay hawak natin;
kung sa’n tangay na tayo ng bulong ng hangin,
kung sa’n atin ang mundo’t papawirin…
at ngayo’y andito akong muli…
tuliro’t malayo ang isip sa pagtitig;
nakadungaw sa bintana ng pag-iisa,
kasama ang pusong labis na nangungulila
tila nalalapit na ang taning…
sasalubong na ang liwanag ng bukang liwayway;
gigising na naman sa katotohanang wala ka,
panibagong bukas sa aking alaala…
pero kahit na sandali lamang nating binihag ang mundo…
lagi mo namang binibihag ang puso ko…
